't is begonnen met..

 

Na het zoekraken en weer terugvinden van een buurtkat, op gevoel en met informatie die ik vooraf niet kon weten, begon ik me af te vragen of dieren telepathisch met ons communiceren. Dit is het waargebeurde verslag van dit bijzondere moment.

Voorafgaande en Achtergrond
Biko en Sparky zwierven al ruim twee jaar over straat in de buurt. Ze sliepen onder auto’s en leidden een echt zwerversbestaan. Op een dag kwam de moedigste van het stel, Biko, bij mij via de achterdeur naar binnen. Hij liep direct op mijn lapje te spinnen en vertoonde veel honger. Het straatleven had hem tot een schuwe, bange kat gemaakt; hij was er slecht aan toe, was mager, had bijna geen staart meer en zat onder de vlooien. Na drie weken had ik Biko en zijn broertje Sparky zover dat ze bij mijn voordeur in een kartonnen doos sliepen. De volgende stap was om een bandje van de dierenambulance om te doen, om zo te kijken of er ergens een baasje van deze katten zich zou melden.

Het was op een koude, regenachtige avond dat ik één van deze twee katten miste. Een van de twee kartonnen dozen bij mijn voordeur bleef leeg. Ik begon de buurt af te zoeken. Vier dagen en nachten gingen voorbij. Biko was van de aardbodem verdwenen.

Het Moment van de Brievenbus
Tijdens mijn zoveelste zoekronde kreeg ik telkens een heel sterk gevoel bij één bepaald huis in de buurt. Ik zette mijn menselijke ego opzij en belde er aan, maar er deed niemand open. Je kon helaas niet door de raampjes naar binnen kijken. Voordat ik wegliep, bedacht ik me toch nog even. Ik tilde snel de klep van de brievenbus omhoog.

Toen hoorde ik direct een hele luide, enthousiaste miauw vanuit de gang naar de voordeur klinken! Ik hoorde de kat naar voren lopen. Ik maakte door de brievenbus heen een foto, want ik kon hem anders niet zien. Het was hem echt! Daar zat Biko, spinnend en luidkeels miauwend op de deurmat om mij met een hoop dankbaarheid te begroeten. Vier dagen zonder eten, drinken en gezelligheid vielen hem erg zwaar. Dat kon je duidelijk aan hem zien.

In de avond liep ik terug naar dit huis om te kijken of er inmiddels iemand thuis was gekomen. Dit was niet het geval; ook brandde er geen licht. De buren wisten ook van niks. Ze dachten dat er iemand thuis was gekomen na enkele maanden van leegstand. Hoe kon de kat anders binnen zijn gekomen?

Het Bewijs van de Schilderssteiger
Ik kreeg op dat moment heel duidelijk andere, telepathische prikkels door van Biko. Hij liet mij via mijn innerlijke scherm heel duidelijk een plaatje van een schilderssteiger zien. Verder was het huis leeg, kreeg ik te zien. Ik ben direct naar de achterkant van de woning gelopen. Via een gangpad kon ik net over de schutting kijken. En toen viel het me op: er stond één klein bovenraampje boven de keukendeur open. Daar op die hoogte kon een kat normaal nooit een raam inklimmen, maar met een steiger klopte het wel! De schilderssteiger moest daar ongeveer vijf dagen eerder gestaan hebben, want de hele wijk werd op dat moment gerenoveerd. Je kon de nieuwe verflaag nog heel duidelijk zien. En sindsdien was ik Biko kwijt.

Ik heb zeven dagen gewacht en gekeken of er iemand op dit adres opdook. Behalve dat de kat was opgesloten, was er verder geen levensteken. Ondertussen voerde ik brokjes en gaf ik vocht door de brievenbus aan Biko. Uiteindelijk is Biko na twaalf verschrikkelijke dagen van eenzame opsluiting bevrijd uit de woning door het snelle ingrijpen van de dierenpolitie.

Wensen en een Nieuw Thuis
Samen met zijn broertje Sparky is Biko overgedragen aan het dierenasiel. Daar werden ze na vier weken gelukkig niet zomaar aan de eerste de beste meegegeven. Iemand werd smoorverliefd op deze twee broers en ze zijn samen geadopteerd. Ze hebben hun gouden mandje gekregen bij iemand die dol op ze is. Ze hoeven nooit meer buiten te slapen in de regen en vrieskou op zoek naar eten. Ze hebben nu hun eigen paleisje met een prachtige tuin gekregen, met een hoop knuffels, verwendagen en gezelligheid erbij!